The Complete Guide to Dog Bowls: Materials, Size, Care

Een voerbak lijkt het meest eenvoudige accessoire dat je voor je hond koopt. Toch zie ik als doorgewinterde bazin van een Labradorkoppige dwaas elke dag hoeveel verschil de juiste bak maakt. Misschien herken je dit: je hond schuift zijn bak door de keuken, eet te snel en laat een spoor van brokken achter. Of je ergert je aan een plastic bak die na een jaar nog steeds die geur van oud voer vasthoudt. Een voerbak is geen bijzaak, maar een dagelijks gebruiksvoorwerp dat invloed heeft op het eetplezier, de spijsvertering en zelfs het gedrag van je trouwe viervoeter. Tijd om de beste keuze te maken voor jouw hond, zonder technisch jargon en zonder vaagheid. Verwacht concrete voorbeelden, opgebouwd uit de praktijk van een echte hondenfamilie.

In deze complete gids duik ik in alle hoeken van het voerbakkenlandschap. Ik bespreek de voor- en nadelen van verschillende materialen, hoe je de juiste maat en vorm kiest, waarom hoogte bij grote of kleine honden een verschil maakt en hoe je de bakken snel weer fris krijgt. Aan het eind volgen antwoorden op veelgestelde vragen en een eenvoudige vergelijkingstabel. Laten we beginnen met een routekaart voor deze gids.

Waarom het materiaal ertoe doet: roestvrijstaal, keramiek of kunststof

Het materiaal van een voerbak bepaalt niet alleen de levensduur, maar ook het veiligheidsaspect. Neem kunststof. Dit is licht en goedkoop, maar de keerzijde is groot. Na verloop van tijd ontstaan er microkrasjes in het oppervlak. Die krasjes zijn een ideale schuilplaats voor bacteriën. Bij een vochtige brokvulling krijg je snel een onaangename geur die zelfs na grondig wassen niet weggaat. Ik heb meegemaakt dat mijn Labradorpup een kunststof bak met randen vol tandafdrukken kreeg. Binnen een maand zag die bak er niet meer fris uit, ondanks dagelijks schoonmaken. Dit is niet alleen een esthetisch probleem, maar ook een hygienisch risico, zeker bij honden met een gevoelige maag of huidallergie. Gelukkig zijn er betere opties.

Roestvrij staal is wat mij betreft de absolute winnaar in veel huishoudens. Het materiaal is sterk, roest niet en absorbeert geen geuren. Je kunt het kokendheet afspoelen en in de vaatwasser zetten zonder dat het vervormt. Een bijkomend voordeel is dat staal koel blijft, wat vooral prettig is voor honden die de neiging hebben om te snel te eten of oververhit raken in de zomer. Nadeel is dat de bak soms wat geluid maakt als je hond zijn halsband tegen de rand schuurt. Een kleine moeite om dat op te lossen door een antislipmatje onder de bak te leggen. Ook is de uitstraling wat klinisch, maar daar koop je een hond niet voor.

Keramiek en aardewerk staan bekend om hun stabiliteit. Doordat ze zwaar zijn, schuiven ze niet makkelijk over de vloer. Dit is een groot voordeel voor enthousiaste eters die hun bak als een skateboard gebruiken. Keramische baks zijn verkrijgbaar in talloze kleuren en dessins, van strak wit tot kleurrijk handbeschilderd. Ze zijn makkelijk schoon te maken, maar net als bij een bord moet je opletten voor chippen. Controleer regelmatig op barsten of afgebroken stukken, want die kunnen scherpe randjes vormen waar je hond zijn tong aan kan bezeren. Als je kiest voor keramiek, zoek dan een variant met een geglazuurd oppervlak en geen giftige verfstoffen, de goedkope uitvoeringen kunnen lood bevatten. Geen paniek, de meeste bekende merken voldoen aan de veiligheidsnormen, maar een kritische blik is zeker op zijn plaats.

Concreet advies? Begin met roestvrij staal als je een praktische en duurzame basis wil. Kies keramiek als je een stabiele, stijlvolle bak op de grond wil die past bij je interieur. Kunststof raad ik alleen aan voor tijdelijke situaties, zoals een waterschaal tijdens een festijn of een reisbak die je zo weggooit. Kijk bij de aanschaf ook of de bak een rubberen onderrand heeft, dat voorkomt verschuiven én beschermt je vloer. Bij mijn eigen honden gebruik ik al jaren zowel roestvrijstalen als keramische baks: de roestvrijstalen voor nat voer en de keramische voor water. Beide doen hun werk uitstekend, mits ik ze goed onderhoud.

De juiste maat en vorm voor elke snuit

Een voerbak is geen one-size-fits-all verhaal. De grootte van de bak moet afgestemd zijn op de grootte van de hond, maar belangrijker nog, op de vorm van de snuit. Een Mopshond met een plat gezicht heeft andere behoeften dan een Bordercollie met een lange snuit. Bij een te diepe bak kan een kortsnuitige hond moeilijk bij zijn eten, waardoor hij met zijn neus langs de rand schuurt. Andersom heeft een lange snuit juist behoefte aan een hogere en smallere bak zodat de oren niet in het voer hangen. Mijn kennis heeft een Basset Hound met lange, slappe oren. Elke keer na het eten zat die hond met zijn oren in de natte brokken. De oplossing was een smalle, diepe bak waardoor zijn oren buiten de rand vielen. Het is een klein detail met een groot verschil voor de dagelijkse hygiëne en het comfort.

De vorm van de bak kan ook invloed hebben op het eetgedrag. Een ronde bak lijkt logisch, maar in de praktijk duwen honden hun eten vaak naar de rand. Hoekige baks of baks met een wat ruwere binnenkant kunnen voorkomen dat brokken alle kanten op schieten. Voor honden die heel snel eten, bestaat er speciale antischrokbaks. Daar kom ik later nog op terug. Het meten van het volume is minder ingewikkeld dan je denkt. Een algemene richtlijn is dat de inhoud van de bak twee keer de portie van één maaltijd moet zijn. Zo kan je hond makkelijk bij het voer zonder dat zijn kop er helemaal in verdwijnt. Voor een grote hond van 30 kilo heb je dus al snel een bak van twee liter, terwijl een Chihuahua genoeg heeft aan een halve liter.

Let niet alleen op de inhoud, ook op de diameter van de opening. Een te brede bak met een laag randje werkt prima voor honden met lange oren, terwijl een smalle bak soms beter is voor honden met een baard. Denk aan een Schnauzer met een baard die permanent in het water hangt. In dat geval is een smalle, diepe drinkbak een veel betere keuze, omdat de baard buiten het water blijft. Je ziet, het is maatwerk. Evalueer dus hoe jouw hond eet en drinkt voordat je een bak aanschaft. Observeer een paar dagen goed. Schraapt hij met zijn tanden langs de rand? Blijft er veel voer achter op de kin? Zijn de oren na het eten vochtig? Dan weet je precies welke vorm je nodig hebt.

Heb je een hond die zijn bak omgooit? Dan is een bak met een brede basis en een antisliprand onmisbaar. Ook bij dit probleem is vorm belangrijker dan materiaal. Een hoge, smalle bak is veel instabieler dan een lage, brede bak. Deze is niet alleen makkelijker om uit te eten, maar ook veel moeilijker om om te duwen. Combineer dit met rubberen pootjes en de bak blijft staan. Als je een heel enthousiaste eter hebt, is er nog een extra truc: plaats de bak tegen een muur of in een hoek. Zo heeft je hond minder ruimte om de bak heen en weer te schuiven.

Hoogte bij het eten: wanneer helpt een verhoogde bak?

De hoogte van de voerbak is een onderwerp waar veel discussie over bestaat. Vroeger at elke hond van de grond, maar steeds meer eigenaren kiezen voor een verhoogde standaard. Wanneer is dit nu echt nodig? Het antwoord hangt af van de grootte, de leeftijd en de gezondheid van de hond. Voor kleine honden zoals een Teckel of een Franse Bulldog is een verhoogde bak vaak geen must. Deze honden hoeven hun nek niet extreem te buigen om bij hun eten te komen. Maar bij grote rassen zoals een Duitse Herder of een Ierse Wolfshond is het verhaal anders. Als zij van een lage bak op de vloer eten, moeten ze hun nek in een onnatuurlijke hoek buigen. Dit kan na verloop van tijd klachten geven aan de nek of rug, zeker bij oudere honden.

Een verhoogde bak kan dan uitkomst bieden, maar de hoogte moet wel precies goed zijn. De ideale hoogte is dat de bak ongeveer op schouderhoogte van je hond staat. Zo kan hij eten zonder zijn kop naar beneden te moeten brengen. Een veelgemaakte fout is dat mensen een te hoge standaard kopen, waardoor de hond juist omhoog moet reiken. Dat is net zo oncomfortabel. Bij mijn eigen labrador heb ik een verstelbare standaard gebruikt. Toen hij jonger was, stond deze lager. Nu hij ouder is en artrose begint te krijgen, staat de bak iets hoger, zodat hij niet meer zo diep hoeft te bukken. Dit detail heeft zijn eetlust positief beïnvloed, want voorheen liet hij soms eten liggen omdat het hem moeite kostte om te bukken.

Er zijn echter ook risico’s verbonden aan een verhoogde bak. Bij sommige honden, met name grote rassen met een diepe borstkas, kan een verhoogde bak het risico op een maagtorsie vergroten. Dit is een levensbedreigende aandoening. Het onderzoek naar dit verband is niet eenduidig, maar veel dierenartsen adviseren nog steeds om honden met een hoog risico op maagtorsie (bijvoorbeeld Duitse Herders, Deense Doggen en Ierse Wolfshonden) niet verhoogd te voeren. Overleg dus altijd met je dierenarts voordat je een verhoogde bak introduceert bij een groot ras. In plaats van een verhoogde bak kun je ook overwegen om een verhoging onder de bak te plaatsen die de hond helpt zonder de maag in een ongunstige positie te brengen. Een kleine verhoging van 10 centimeter, is wat anders dan een standaard van 30 centimeter hoog.

Wat is nu mijn advies? Gebruik een verhoogde bak voornamelijk voor oudere honden of honden met gewrichtsproblemen of nekklachten. Voor gezonde jonge honden van kleine en middelgrote rassen is een bak op de grond prima. Observeer je hond tijdens het eten. Als hij zijn voorpoten wijd spreidt, zijn hoofd laag houdt en moeite heeft om de brokken in één keer op te eten, dan is dat een signaal dat een verhoging prettig kan zijn. Als hij daarentegen zonder problemen eet, wees dan niet te snel geneigd om iets te veranderen. Honden zijn vaak conservatief. Een nieuwe hoge bak kan in het begin voor verwarring zorgen. Laat je hond wennen door de eerste dagen wat snacks op de bak te leggen en er spelenderwijs bij te voeren. Zo maak je de overgang makkelijk.

Eet tempo en gedrag: de anti-schrokbak als redder in nood

Heb je een hond die zijn brokken naar binnen schrokt alsof hij dagen niet heeft gegeten? Je bent niet alleen. Veel honden, vooral pups en reddingshonden, hebben de neiging om te snel te eten. Dit kan leiden tot verslikken, braken en een opgeblazen gevoel. Een antischrokbak, met obstakels in de kom, zorgt ervoor dat de hond langzamer moet eten. Het is geen gemene straf, maar een functioneel hulpmiddel. Toen ik een tweede hond adopteerde, een kruising met een onbekend verleden, schrokte hij elke maaltijd binnen een minuut naar binnen. De eerste week lag hij daarna regelmatig te hijgen van ongemak. Ik heb toen een bak met uitsteeksels gekocht, en het verschil was onmiddellijk merkbaar. Zijn eettijd verdubbelde en het ongemak verdween volledig.

De antischrokbakken zijn er in verschillende uitvoeringen. Sommige hebben een doolhofstructuur, andere hebben losse obstakels die je in een gewone bak kunt plaatsen. De losse obstakels zijn een goede eerste stap, omdat je ze kunt combineren met je bestaande roestvrijstalen bak. Zo hoef je niet een heel nieuw systeem aan te schaffen. Wel is het belangrijk dat het obstakel stevig vastligt, anders schuift het mee en heeft het geen enkel effect. Test dit thuis even door met je hand tegen de bak te duwen. Een andere, heel simpele manier om een schrokker te vertragen, is door de maaltijd te verdelen over meerdere kleine bakken door het huis. Zo moet hij zoeken en beweegt hij meer, wat goed is voor zijn lichaam en geest. Dit is een uitstekende methode voor honden die naast te snel eten ook last hebben van verveling.

Je kunt het eten ook langzamer maken door de brokken te mengen met water. Laat het voer een paar minuten wellen. Zo wordt het zachter en moet de hond meer kauwen. Combineer dit met een antischrokbak en je hebt een enorm effect. Maar wees bedacht: sommige honden worden gefrustreerd door de obstakels en weigeren te eten. In dat geval is het beter om de hoogte van de obstakels te verlagen of een ander type bak te proberen. Een simpele truc is ook om een grote, platte bak te gebruiken en de brokken één voor één over de bodem te verspreiden. Zo is de hond genoodzaakt om elke brok te zoeken. Het werkt bij mijn labrador nog steeds om hem wat rustiger te laten eten zonder dure hulpmiddelen.

Naast het vertragen van het eten, kan een antischrokbak ook rust brengen in een huis met meerdere honden. Wanneer honden snel hun eigen bak leeg hebben, gaan ze vaak bij een ander kijken of er nog wat over is. Een langzamere eter geeft minder spanning en minder kans op conflicten. Door elke hond zijn eigen bak te geven en deze ruim uit elkaar te plaatsen, wordt de maaltijd een ontspannen moment. Vergeet niet om de bakken na gebruik niet direct op te bergen. Honden zijn gewoontedieren, ze moeten weten dat hun bak op een vast plekje staat en daar ook weer terugkomt. Dit zorgt voor voorspelbaarheid en minder stress. En een rustige hond is minder snel geneigd om zijn eten naar binnen te schrokken.

Meerdere honden in huis: deelbaar en rustgevend voeren

In een huis met meerdere honden draait voeren niet alleen om eten, maar ook om territorium en rust. Iedere hond wil zijn eigen plekje zonder dat een ander zijn bak leeg komt eten. Het is verleidelijk om twee bakken naast elkaar te zetten, maar dat is vragen om problemen, zeker bij honden die een verschillende eetsnelheid hebben. De snelle eter wordt onrustig zodra hij klaar is en de langzame eter raakt gestrest. Dit kan leiden tot verdedigend gedrag of juist tot voedselagressie. Een simpel maar effectief systeem is om de bakken in verschillende hoeken van de kamer te plaatsen, of zelfs in verschillende kamers als de honden daar gevoelig voor zijn. Zo kunnen ze ongestoord eten en ontstaat er geen gevecht om eten.

Het formaat van de bakken is ook belangrijk. Geef elke hond een bak die past bij zijn grootte, niet per se bij de grootte van de andere hond. Een kleine hond heeft genoeg aan een kleinere portie, maar als hij uit een grote bak eet, kan hij zijn kop er niet goed in kwijt. Een grote hond heeft daarentegen een grote bak nodig om voldoende voer te bevatten. Het is ook slim om te kijken naar de vorm van de bak. Een hond met een lange tong, zoals een Labrador, kan prima uit een brede, ondiepe bak eten. Een hond met een korte snuit, zoals een Boxer, heeft juist behoefte aan een iets diepere bak zodat hij het voer kan pakken zonder dat het eruit schiet. Het is dus niet alleen een kwestie van “twee dezelfde bakken kopen”.

Naast de plaats en het formaat, is het materiaal van groot belang bij meerdere honden. Als je keramische baks gebruikt, let dan op dat ze niet te makkelijk omgestoten kunnen worden. Een spelende hond die per ongeluk met zijn staart tegen de bak slaat, kan zo een ravage aanrichten. Roestvrijstalen baks met een antislipbodem staan meestal wat steviger, maar ook zij kunnen verschuiven. De beste optie is een zware, brede bak. In mijn eigen huis gebruik ik bij de twee honden verschillende kleuren en patronen. Zo weten zij dondersgoed welke bak van hen is. Een hond die ooit een conflict heeft gehad, zal sneller ontspannen als hij zijn herkenbare bak ziet. Het is een simpele vorm van rustgevende communicatie.

Vergeet ook het drinken niet. Zet niet één grote waterbak neer, maar twee kleinere op verschillende plekken. Zo hoeft een hond niet te wachten tot de andere klaar is met drinken. Het scheelt ook gedoe als de ene hond veel water morst. Een waterbak met een antislipmatje eronder is ideaal. Controleer het water regelmatig, zeker bij meerdere honden, want er komt snel speeksel en vuil in. Een schone, volle waterbak is net zo belangrijk als de voerbak zelf. Dit lijkt vanzelfsprekend, maar je zou versteld staan hoeveel mensen een lege waterbak over het hoofd zien. Maak er een gewoonte van om elke ochtend en elke avond het water te verversen. Dat kost maar twee minuten en draagt enorm bij aan de gezondheid van je honden.

Onderhoud en hygiëne: hoe houd je de bak fris en veilig?

Nu we de perfecte bak hebben gekozen, moeten we ervoor zorgen dat deze ook in topconditie blijft. Een voerbak die niet goed wordt schoongemaakt, wordt een broeinest van bacteriën. Dit kan leiden tot huidirritaties rond de mond van je hond, een onaangename geur in huis en zelfs maagklachten. Reinig de voerbak daarom niet alleen met een snelle spoeling onder de kraan. Zeep en warm water zijn absoluut noodzakelijk, en het liefst gebruik je een vaatwasser als de bak vaatwasmachinebestendig is. De hete stoom en het droogproces doden veel bacteriën. Voor roestvrijstalen baks is dit ideaal. Keramiek kan ook in de vaatwasser, maar check of de glazuurlaag niet wordt aangetast door agressieve vaatwastabletten.

Hoe vaak moet je de bak schoonmaken? Na elke maaltijd is de beste richtlijn. Voor nat voer is dit echt een must, omdat etensresten snel kunnen bederven. Voor droge brokken is een dagelijkse spoeling voldoende, maar ik raad aan om de bak minstens twee tot drie keer per week grondig te wassen met zeep. Hetzelfde geldt voor de waterbak. Veel mensen vergeten dat er ook in een waterbak snel een vliesje kan ontstaan, zeker in de zomer. Dit is niet alleen vies, maar kan ook muggen aantrekken. Maak de waterbak dus minstens om de dag schoon met een spons en heet water. Vermijd agressieve chemicaliën of bleekmiddel, want die kunnen achterblijven in krasjes en door je hond worden opgenomen. Een natuurlijke allesreiniger of gewoon azijn met water is vaak al voldoende om vet en geuren te verwijderen.

De onderhoudsfrequentie hangt ook af van het materiaal. Kunststof baks moeten het vaakst worden vervangen. Zelfs bij zorgvuldig wassen blijven er geuren en bacteriën in het plastic zitten. Zodra je een kunststof bak niet meer fris krijgt, is het tijd om hem weg te gooien. In een huishouden met een kauwende hond kan een plastic bak ook snel beschadigd raken. Een gebarsten of bekraste bak is een risico, omdat kleine stukjes plastic kunnen worden ingeslikt. Controleer alle baks dan ook wekelijks op scheurtjes, barsten of losse stukken. Bij roestvrij staal en geglazuurd keramiek gebeurt dit minder snel. Toch is een grondige inspectie onder goed licht altijd een goed idee.

Naast het schoonmaken van de bak zelf, is het ook belangrijk om de plek waar de bak staat schoon te houden. Morst je hond veel, of staat de bak op een plek waar zonlicht komt? Dan kan er snel een plakkerige laag ontstaan op de vloer. Leg een onderzetters van eenvoudig materiaal, zoals een rubberen antislipmat of een kunststof dienblad, onder de bak. Dit beschermt je vloer en maakt het schoonmaken een stuk eenvoudiger. De mat zelf kun je ook prima in de vaatwasser doen. En vergeet niet de omgeving van de bak regelmatig te vegen. Zo blijft het voerplekje fris en voorkom je dat er ongedierte op afkomt. Een kleine moeite, groot resultaat.

Praktische vergelijkingstabel per materiaal

Om je te helpen bij het maken van een keuze, heb ik een overzichtelijke tabel samengesteld. Deze tabel vergelijkt de drie meest voorkomende materialen op een aantal kernpunten. Hij is bewust beknopt gehouden, zodat het overzichtelijk blijft.

Bekijk de tabel niet als een absolute waarheid, maar als een vertrekpunt. Jouw situatie kan net even anders zijn. Een hele oude hond die trilt, heeft bijvoorbeeld meer aan een zware keramische bak, ondanks het hogere gewicht. Een hond die zijn bak versleept, heeft daarentegen meer aan een roestvrijstalen bak met antislipvoetjes. Durf dus te variëren op basis van wat je ziet bij je eigen hond.

Veelgestelde vragen over hondenvoerbakken

Moet ik een verhoogde voerbak gebruiken voor mijn hond?

Het hangt af van de grootte, leeftijd en gezondheid van je hond. Voor gezonde jonge honden van kleine en middelgrote rassen is een bak op de grond meestal prima. Een verhoogde bak kan nuttig zijn voor oudere honden met nek- of rugklachten of voor grote rassen die moeite hebben met bukken. Raadpleeg bij twijfel je dierenarts, zeker als je een groot ras hebt met een risico op maagtorsie.

Wat is het beste materiaal voor een hondenvoerbak?

Roestvrij staal is over het algemeen de veiligste en meest praktische keuze voor dagelijks gebruik. Het is duurzaam, makkelijk schoon te maken en absorbeert geen geuren. Keramiek is een goed alternatief als je een stabiele en esthetisch mooie bak zoekt. Kunststof raad ik af voor dagelijks gebruik, omdat het na verloop van tijd krassen en geuren ontwikkelt.

Hoe vaak moet ik de voerbak van mijn hond schoonmaken?

Was de bak na elke maaltijd met heet water en zeep. Een grondige reiniging in de vaatwasser kan twee tot drie keer per week. De waterbak moet minstens om de dag worden ververst en schoongemaakt. Regelmatig onderhoud is cruciaal om bacteriegroei en onaangename geuren te voorkomen.

Zijn antischrokbakken diervriendelijk?

Ja, een antischrokbak is absoluut diervriendelijk. Het zorgt ervoor dat honden langzamer eten, wat spijsverteringsproblemen en een opgeblazen gevoel voorkomt. Sommige honden hebben een korte gewenningsperiode nodig. Geef ze de tijd en combineer de bak eventueel met andere methodes zoals het verspreiden van voer op een platte bak. Het doel is om het eetplezier te verhogen, niet om te frustreren.

Kan ik een voerbak van keramiek in de vaatwasser doen?

In de meeste gevallen wel, maar controleer altijd of de bak vaatwasmachinebestendig is. Dit staat vaak op de onderkant vermeld. Vermijd agressieve vaatwastabletten en hoge temperaturen om te voorkomen dat de glazuurlaag beschadigt. Bij twijfel is afwassen met de hand net zo effectief.

Praktische conclusie: de beste keuze voor een blije eter

Het kiezen van de juiste hondenvoerbak is minder triviaal dan het lijkt. Je hebt nu de kennis om een bewuste beslissing te nemen. Licht samengevat: kies voor een veilig en duurzaam materiaal zoals roestvrij staal of geglazuurd keramiek. Let op dat de maat en vorm passen bij de snuit en het eetgedrag van jouw hond. Overweeg een verhoogde bak alleen wanneer dit gezondheidstechnisch echt nodig is. Investeer in een antischrokbak als je hond de neiging heeft om te schrokken. Geef elke hond zijn eigen plek en bak, vooral in een huishouden met meerdere honden. En onderhoud alles consequent, want een schone bak is net zo belangrijk als de juiste keuze.

Vertrouw op je eigen observaties. Ik hoop dat je met deze handvatten snel de perfecte bak vindt voor jouw trouwe viervoeter. Een hond die rustig en comfortabel eet, is een blije hond. En een blije hond zorgt voor een blije baas. Mocht je meer willen weten over het voedingsgedrag van honden of hoe je de maaltijd nog leuker kunt maken door middel van puzzels en snuffelmatten, blijf dan gerust verder lezen op onze site. Vergeet niet dat elke hond uniek is. Geef jezelf en je hond de tijd om te ontdekken wat het beste werkt.

Kortom, begin vandaag nog met het evalueren van de huidige situatie. Open de kast, bekijk je bestaande bakken en stel jezelf de vraag: is dit echt de beste keuze voor mijn hond? Soms is het antwoord ja, maar soms is een kleine aanpassing al genoeg om het eetmoment een stuk aangenamer te maken. Neem de tijd, vergelijk en kies met zorg. Je hond zal je dankbaar zijn.

Publicatie door: Rémy Bully, namens het WiseHomeGuides-team.

Last updated 2026-09-08

Written by our editorial team at WiseHomeGuides, home and pet specialists.

Written by Rémy Bully

WiseHomeGuides publishes practical guides, comparisons and independent tests for home, bedding, garden and pets.

Learn more · LinkedIn